Eski Diplomat, Bağımsız Yazar
Ankara doğumlu. Dışişleri Bakanlığı'nda 8 yıl, ardından BM New York ofisinde 12 yıl görev yaptı. 2019'da 'masanın arkasından sıkıldım' diyerek istifa etti. O günden bu yana bağımsız yazıyor. Sabah 5'te kalkar. İki kedisi var: Cenevre ve Lozan.
Bir dilim kekin içine kaç tane anı sığabileceğini, o ilk çatalı vurana kadar asla bilemezsiniz. Mutfak tezgahının üzerinde duran o eski fırın tepsisi, aslında bir savaş meydanı değil, zıtlıkların birbirine sarıldığı sessiz bir uzlaşma alanıdır. Bugünlerde herkesin dilinde olan o 'yumuşacık dokulu' zebra kek, sadece bir tarif değil, bir denge arayışıdır.
Ameliyat masasında yatan artık hasta değil, bizzat o hastanenin üzerine kurulacağı toprağın kendisidir.
Demir yığını bir anda cehennemin ağzına dönüştü; Bayrampaşa’nın o gri, telaşlı sabahında asfalta akan sadece erimiş plastik değil, hepimizin 'bir şey olmaz' diyerek bindiği o körü körüne güven hissiydi.
İstanbul’un rüzgarı, insanın sadece ensesini değil, en gizli pişmanlıklarını da üşütür. Çarşamba günü o rüzgar, kapımızı çalmakla kalmayacak, içeriye destursuz dalacak. Sözcü’nün manşetine bakılırsa, termometreler on derecelik bir intihara hazırlanıyor. Bu, sadece bir hava durumu tahmini değil; bu, bir şehrin kimlik değiştirmesi, bir gecede yaşlanmasıdır.
Gökyüzü o çiğ, morumsu renge büründüğünde, henüz işlemediğiniz günahlar için bile özür dilemek istersiniz. Doğanın insana haddini bildirdiği o uğultulu sessizlik, dünyanın en dürüst mahkemesidir. Televizyon ekranlarına gelmeye hazırlanan '13 Dakika' filmi, tam da bu mahkemenin kapılarını aralıyor.
Bazı sesler vardır, duyduğunuz an kulaklarınızı değil, doğrudan haysiyetinizi tırmalar; çünkü o sesin arkasında vatan toprağına sızmış bir zehrin, bitmek bilmeyen bir kinin tortusu gizlidir.
Çamurlu su, tarlaların üzerine bir kefen gibi serildiğinde, geriye sadece çürüyen mahsulün o ağır, ekşi kokusu kaldı. Aydın’ın bereketli toprakları, İncirliova ve Koçarlı hattında yine o bildik felaket senaryosuyla baş başa.